Çavên Şevînî

Çavên Şevînî - Çetîn Lodî

Hema ku hûn ji malê derkevin, hûn ê demek xweş derbas bikin. Her tişt zilm û desthilatdariya li ser zimanê kurdî bûye ku gelek kes ji xwe dûr bixin. Nebûna perwerdehiya kurdî, ku yê herî girîng ji bo gel e, û astengên giran li ser diameter û bişavtinê jî derbeka mezin li wêjeya kurdî û pêşveçûna helbestê çêkirin. Bikar nehatina zimanê kurdî tenê qelaskirina ziman tune dirt, lê jî helbesta li ser hîm û peyv bejnavêtî wek dara bêpel û kulîlkî bêmecal bihêle.

Helbest di nav wêjeya kurdî de ji xwe wisa nîşan dide ku bi peyvên zindî ûçalak tê nivîsandin. Her peyv xwedî deng, reng û wateyeke fermandî û ferhengî dixwin. Helbestvan kurdî ji peyvê bi şêwazekî nû deng û şiyan çêdike. Helbest di rastî de pêkanîna hest û hîsan e, hogiriya dil û kirara rojan e. Helbestvan ku bi van helbesta xwe nivîsîye, bêguman deng û hestên xwe bi hêzê re gihandin xwendevan.

Çetîn Lodî , berhemeke xwe, aha dide ser rêya qedîm ya helbestê kurdî. Ew dizane ku peyv ne tenê ew wêje û hunerê dike, lê jî nimûneya chad û kevneşopiyeke gel e. Bi zimaneke henûn û xweşik, bi hest û hîsanên kurdekîgeh, hêrs, coş, xem û neçarîya xwe di helbestan de vedibêje. Ew peyvên quwetdar ku di dengbêjiyê kurdî de rûmetê berxwedan û dilsoz digihînin, wêjeya kurdî rengekî nû ji nû ve daxwaz dike.

‎