Du Kes Yek Mirov

Du Kes Yek Mirov-Newaf Mîro

Ketina jiyanek e re: di nav mêj û aramî a sirushtê

Nemir bi jiyanê re ketibû rîke. Belê, hûn herdu jî kêfxweş û kêfxweş in. Ew her carî digot: "Ez bi hêzê xwe hem e." Peyvên wî jî bûye wekî jiyana jiyanê: "Masiya mirî jî bi avê re diherike."

Di vê rewşê de Elmanya pîs e, niha rêzek nû ye an jî dîrok. Roja roja, ew dibîne xwedan û dîtina nû. Ew ev parçeyek di dîroka civaka mirovî, ola Ezîdiyan, cotkarî, Ajanavaniyê û şûnên pîroz de ye.

Li navbera çeman — Mezopotamyayê — mirov bi ferhengê cotkarî, afirandinê û cîhanê mezin bû. Ew di jiyana xwe de ditirsî ku van zanîn û şûnde bi nasnameyên xwe yên rastîn ve bibin hilanîn. Bijûk bikin, xwe parastin û şoreşê bi pîrozî bi berz bikin.

Mirov û dostaniya wî sê re, herwiha pêwendiya wê bi dewran û şûnên jiyanê re, hatin peyda bûn. Ji Êzidiyan re bêje erê, Xwedê di her pêncê jiyanê û sirûştê de dîtinê. Remzên wekî heyv, roj, stêr, ax, av, ba û giran, roja heftan, heft hêzek, û hêft xwedan — hemû wan engagement pirrmetaforî yên îmankirinê ne.

Di vê rewşê de Lalişê, sesed û şeş û pênc roj û çira hene. Xanî hem resenî hem xwezaperestiyekê ye û ne jî ku angajman e rûmeta wan jî siruştê dixwe.

Li wateya kurt de, ew bû xwediyê zêdetir bikar. Di vê navberê de Tewisî rengîn, Lalişa pîroz û Baba Çawîş digotin. Di pirtûkxaneya wî de jî zêdetirîn pirtûk li ser Êzîdîtî hê nebû.

Herçiqas ku ew qebûlkirina ol û hebûna Xwedê wekî ne bawer dike, herwisa li xwe Ezîdî dît û dixwest bibe yek ji wan.