Gengeşe û Sedemên Peyva ku Ezdî Bilêvnakin

Gengeşe û Sedemên Peyva ku Ezdî Bilêvnakin-Kemal Tolan

Tabloya Kemal Tolan: Şan û Şehadeteke A Rûpelekî Dîrokî

Kemal Tolan navê xwe ye, balansek xwe ye û kurmanciya xwe ye, tabûyek hemûyan-hewldan ji me re nîgar dike. Tabloya malê ne tenê xatir e, lê her rûpel wê dikevî ziman, nasname û bîra me. Tolan ser sifrê, derhiş dike, hezarhiş dike; Em bi dîtina we kêfxweş in, û em kêfxweş in ku hûn lênêrîna we dikin.

Di her qatrûpel de di nav wê tabloyê de, rastîyek e:

• Rastiya xwe yî bêsedema xwîn

• Rastiya xwe yî ezdahîtiya bêguneh

• Rastiya xwe yî birakujî, zordestî, kevneperestî

Melodrama sifreya malê xwarin, lê melodrama ya rastîyek xirab, neheqî, rencberî û rûrreşî hatiye.
Tolan mirov dike him bibîne him jî bihisîne to the painting:

• Xwîna xwe di destê xwe de

• Dîtina xwe di çavê xwe de

• Ma'dê xwe yî wina di nav xwîn û xatir de

Wisa dibêje: “Gava ku em dixwînin, em xwe dibînin; gava ku em têşe dikin, em xwe dixwînin.”

Ev tablû ne tenê nasnameyek e — ev şehadetek e. Kemal Tolan mirovekî mezin e. Wî li ser sifrê, beşekî dîrokê ya ku ne hatiye gotin, ne hatiye nasîn, ne hatiye bibîranîn, dikeve rûpel û li seranserê malên me.