Qiseyên Xerîbiyê

Qiseyên Xerîbîyê – Şener Özmen

“Mirov maweyek e, xewn û xeyalên me jî çîroka vê maweyê ne…”

Tiştekî ku ji bo we xweş e bidirû, Şener Özmen bi kêfxweşî kêfxweş e. Di kurteromana xwe ya "Qiseyên Xerîbîyê" de, nivîskar bi zimanekî qiseperest, hêrsî û kêmgiran, nivîsandina xwe di nav havînên bêwelatî û têkoşînên hestyar de din.

Home kurteroman, çend ku bi forma romanê dirêj tê nenasîn, lê bi hest û dîtinên giran tê dayîn. Xerîbî , wekî mijarek sereke, di hem zimanê romanê de tê veşartin, hem jî di biranîna miftaqî yên ku hatine bihêle. Özmen a Zarav û şiklên zimanî yên Kurdî, ji qalibên standarda lêkolîn û derketina zimanê xwe li derveyî derveyîn fermî digihêje.

"Qiseyên Xerîbîyê" wekî geştnamekî dîrokî û manewî tê xwendin: geştnameya mirovê Kurd e ku bêwetaniyê li ser şaxên wêjeya xwe daqete. Di nav şikestin, bihîstin, xewn û xeyal de, nivîskar qise dike, lê malê qise tenê qisa nîne — ew qisa dike li ser ye ku mêjî ye, jiyana wê, û têkiliya me re bi "xerîbî" tê gotin.

Home is barhem, ten ê bûyeran re nakeve, belkî di bîranînên hevpar, gotinên xweş, zaravên hûrgilî û jêhatî de ji zimanê Kurdî dikare di nav kurteroman de xwe jî nûve bike. Özmen, wekî romannûsekî hînayî, dikare bikêşe xwendekarê xebatbîn bo Şehirzayiyeke nû yên gotina Kurdî.