Endîşeya Pêxember

Endîşeya Pêxember-Yavuz Ekinci

Piştî birina Brahîm, ku Îsmaîlê li çiyayê Moriya bi qurbanê da, çar hezar û sed û duwazdeh sal derbas bû. Piştî ku Îsa çû ser qebra Lazer a li Baytanya, û qêriya got: “Lazer, derkeve derve!”, hezar û çarsed û heştê û çar sal ji wê demê re çû.

Piştî ku Utbe bîn ebû Weqqas di şerê Uhûdê de diranê Pêxemberê Îslamê, Muhammed, şikand, hezar û sêsed û not û du sal derbas bû. Piştî Zuleyxayê, jinê Potîfar, ji Yûsifê — ku wî got: “Dexîlê Xwedê me” — digeriya û ji piştê ve çirand, du hezar û nehsed û heftê sal derketin.

Piştî ku Gilgamêş giyayê nemiriyê ji Utanpiştî stand û mar ji wî dizî, heft hezar û du sal berê hatin. Piştî Don Kîşot, di sibehekê tîrmehê ya germ de, li pişta Rocinantê serûwena xwe ya mezin dest pê kir, çar sed û diwazdeh sal derketin.

Û şûn de, ser-milyaket Cibraîlê şeşbaskî, daket ser rûyê erdê û ji Mêhdî re got: “Binêre!”

Pêxemberiya Mêhdî di Zemaneke Têkçûnê de

Û Mêhdî, di nav xirecira jiyana rojane de bû pêxember. Lê di vî zemanî de, pêxember bûn qet ne hêsan e. Pêxemberiya wê demê ne bi mucizayê tê, lê bi navxweyî, bi raman û şikestekirina qada rengîn a naskirinê.

Ji bo hemû berhemên  Avesta Yayınları vir bitikînin Ji bo hemû berhemên  Yavuz Ekinci vir bitikînin