Mem û Zîna Hewramî

Mem û Zîna Hewramî-Cumhur Ölmez & Shahab Vali

Mem û Zîn, hem wek destan hem jî wek berhemeke nivîskî, şahesereke edebiyata Kurdî ye. Di nav vê çîroka evînî de motîfên dewlemend, vegotineke resen û bingehên kûr ên edebî xuya dibin. Herçend ev çîrok di nav Kurdan de wek Destana Memê Alan hate zanîn jî, bi mesnewiya Ehmedê Xanî re ew bi awayekî berfireh ket nav mehfîlên edebî.

Ehmedê Xanî, ev çîrok ji bîra edebî ya Kurdî vekêşand û ew di kirasê mesnewiyê de ji nû ve nivîsand. Lê hidûdên vê çîrokê bi qasî berfireh in ku hema di hafizeya giştî ya Kurdan de nîşanên wê têne dîtin. Ev xebat jî îsbat dike ku Mem û Zîn ne tenê di yek-du zaravayên Kurdî de, lê di hemû zaravayan de heye.

Di vê çarçoveyê de, numûneya Hewramî bi taybetî girîng e, ji ber ku xerîteya hebûna vê çîrokê di tevahiya zaravayên Kurdî de temam dike. Di xebata Cumhur Ölmez û Shahab Vali de arkeolojiya çîroka Mem û Zînê hatiye kirin û girîngiya wê ya di hafizeya kolektîf a Kurdan de bi awayekî zanistî hatiye vegotin.

Herwisa, metna Mem û Zîna Hewramî bi edîsyoneke zanistî hatiye dayîn. Bi vî awayî, di qada zanistî de lêkolîneke girîng pêk tê û metneke din ya Mem û Zînê bi Hewramî tê zêdekirin bo hafizeya kolektîf a Kurdî.