ey kıyıcı ve ey ürpertili masal dünyası geceler ki sevişenlerin ateşiyle ağarır

Ey Ala! Ku tu bilind nebî li bala, Jîyan ji bo me her vala. Lazime Kurd bike mitala, Da ku bi hev re rakin em ev Ala

Seyrüsefer Vadediyor bana İlkini yazgımın Temmuz diyor Ağustos diyor Yüreğimin tekerleri Kış dönüyor Bahar dönüyor Umut yaz Vadediyor.

NIVÎSA PIŞT PERGÊ | ARKA KAPAK YAZISI Rojek pêş civînê hêdî hêdî mîrên zend û êlên nêzîk hatin. Mîrên: Kurecîyan, Kawîyan, Girêşûrên manî, Atmîyan, Çeqelan, mîr Şamik ê Çûxreşan û Mustafa yên Alxasan hinek ji wan bûn. Piştî nîvro mîrêmîranî Reşîyan, bi yên Sinemilan...

Cumhuriyet tarihinin başlangıcından günümüze kadar en ağır ve de başat sorunu olan "Kürt sorunu"nun kozmik odaların laboratuvar deney gözlem ve sorularıyla çözülemeyeceği artık görülmek durumundadır. Gerçek sorulara ve analizlere muhtaç devasa bir tablo ayan beyan ortada duruyorken salt onun çerçevesiyle ilgilenmek en hafif deyimiyle...

Üçe ayrılır dünyü Gökyüzü Yeryüzü Ve Sözyüzü Bizim olan Sınırsız sınıfsız Şiire ve şarkıya Yurt olan

Yazının kalıcı, sözün uçucu olduğuna içten inananlardanım, Çoğu kez yakın dostlarım ve arkadaşlarım her karşılaştığımızda; Bildiklerini, anılarını yazmayacaksın? Diye soruyorlar. Bu sorular, özellikle son yıllarda sık-sık tekrarlandı. Bugüne dek yanıtları hep erteledim. Çünkü anlatım ve anı, çok hassas konulardır. Düşünmeyi, sık dokunup, sık elemeyi...

Taşlara Kazılı Yanık Aşklar-Veysi Ülgen Bir adım daha yaklaşırken,Bu kentin dilsiz kûçelerine,Dilsiz taşlarını nakşediyor,Titriyorken elleri,Kırmızı kalem tutan,Şair kalfası adam. Ve surların tanığı,Gizemli bir kadın,Gülümsüyor ona,Taşların hikâyesini okurken,Dudaklar şarkı,Saçlar şiir,Gözler isyan,Taşlar ağıt okuyor.   J&J Yayınevi’nin tüm yayınlarına ulaşmak için buraya tıklayın Veysi Ülgen’ın tüm eserlerine...

"Teşiyên ku Azad hawara xwe digihîne wan û ji wan dixwaze ku bibis verêsên qirina wî, teşiya dayikê ye, ya ,sevê ye, ya evînê ye..." Arjen Arî "Azad Zal, bêjeyên ku ji kuraniya dil hatine meyandiye û pê hunera peyvê hûnaye. Kiriye ku me...

Tiliya Qereqûçkê-Roza Metîna bêhawe ne, galegal û gotinên li welatekî nenas talana bi dizî dikin gustîlkên bûk û zavayê xêr ji xwe nedîtine di kozikeke tarî de, bi stûyên xwe dialiqînin di cihokên av tê de genî bûye duayên berî li rojê, dixeniqînin  ...

Wekî Kurdekî Jiyana Min Agahî "Li ser vê rêya dijwar Min jî kire pirr hewar Da ji bo we jî rojekê Dinya bibe gulbihar" Nûredîn Zaza

Evîna min Bi çaven te yên Şipşin Di asimanên dile xwe de Vedişêrim Büm asoyê te Bi lêvên te yên Sorxwin dimijim Bi destê te ê Teknîk Çavên Xwe li evinê digrim Bi pora te ya Reş ü spi

Di baweriya minde ziman û xurtbûna Ziman li ba yê xwendevan roleke Ereke dilîze, eger xwendevan Helbestekê bi zimanê kurdî bixwîne U di cih de di mejiyê xwe de wergerîne Zimanekî ko ew têde jîr be, ez Bawerim wê helbest qurmiçî Bighê, ji ber...

… Lewre, bi sedan rûpoşên me mêran ên mêrtiyê hene. Çandeke mêrantiyê ya bi hezaran salan heye. Em jî xeleka dawiyê ya wê çandê ne. Çandeke bikok e, reh xistiye nav lep û pençên xwe. Ji lew re jî, heya mêr ji wan rûpoşan xilas...

Çiya. Welat. Ax. Dost. Jiyan. Vejîn. Hebûn. Şer. Mirin û cardin welat. Ey welat, ez di hembêza te de me. Di dilê te de me. Em bûne yek. Giyanê min. Hestê min. Canê min. Radestî te ye. Ji bo te fedaye. Ey welat, hêzê...

Bavê min henekvan bû. Em sebî li dora wî digihiş-tin hev û me digot; – Bavo ka ji me ra meseloka bivêje! Wî jî digot; – Min gîsinê hesin kiriye avê. Bira nerm bive ez ê ji we ra hebekî bibêjim! Gavekî dima me...

Taşlara Kazılı Yanık Aşklar-Veysi Ülgen Aslında BenHep AynıGönüle TakılıpHep AynıYürekte YanıpHep AynıKadını SeviyordumVe Hep Aynı KavgadaHep Aynı RomanıAynı Şiiri YazıyordumBen Aslında   J&J Yayınevi’nin tüm yayınlarına ulaşmak için buraya tıklayın Veysi Ülgen’ın tüm eserlerine ulaşmak için buraya tıklayın

YÜREĞİ ÇOCUK KOKAN; tüm renkleri, tüm cinsleri ve tüm güzellikleri içinde taşıyan bir çiçek sepetini andırıyor. Her öykü bir bahar güzelliği tadında, akışkan ve heyecanla okunacak bir eserdir. “Demo, iki karış toprak kazdı. Oğlunun kanlı bedenini kucağına aldı ve son kez kanlı yanağını öptü....

O gece kötülükler, karanlık ve kötü sesler vadiyi terk etmişti. Dağların ötesine, çukurlara, kuyu karanlık dehlizlerine çekilmişlerdi. Karanlıkta karanlık geziyordu. Her evde, her bacada ateş harıl harıl yanıyor, kıvılcımlarsaçılıyor, ortalığı güneş gibi aydınlatıyordu. Dolunay tüm heybetiyle vadinin tepesinde durmuş, karanlığa aman vermiyordu...

Gelek tu caran bi darê zorê zimanekî napejirîne. Ew gel bi tenê tiştekî dipejirîne ku ew jî zimanê zikmakî ye. Wê demê doza serxwebûn û azadiya wî gelî doza zimanê zikmakî ye jî…» -George Politzer «Avaniya ku her kes kevirekî datîne serê ziman e»...