Modern Türk şiirinin mihenk taşlarından Orhan Veli, Garip akımındaki öncülüğüyle döneminde Türk şiirine damgasını vurmuştur. Şiire getirdiği yeni anlayışlarla kendinden önceki Türk şiir geleneğini temelden sarsarak sanat çevreleri tarafından birçok eleştiri almıştır. Ancak zamanla okurlar ve peşinden gelen genç şairler tarafından sevilerek takip edilmiştir....

Bu kitapta, Özdemir Asaf'in ölümünden sonra, arkasinda biraktigi defterlerden, dosyalardan seçilmis siirlerini bulacaksiniz. Bunlarin büyük çogunlugu dergilerde bile görünmemis siirlerdir.Özdemir Asaf yogun düsün ve duyarliklari, çarpici sözcükler seçtigini sezdirmeden, küçük dizeler halinde isledigi kisa siirlerle verdi. Daha sonra, kimi bir kitaptan, kimi yasamdan kopardigi...

Yapı Kredi Yayınları, toplu şiirler ve öyküler ciltlerinde öne çıkan kitapların ayrı basımlarını sürdürüyor. Bu kapsamda, Turgut Uyar’ın şiir kitabı Toplandılar yeniden, bağımsız biçimde okuruna ulaşıyor. Toplandılar kitabı, Turgut Uyar’ın Divan denemesiyle ara verdiği “toplumsal mücadelesi içindeki birey”in şiirine dönüşün ya da Her Pazartesi’yle...

Türk siirinin en yalniz, en mutsuz, en umutsuz... bu yüzden de -mutlu degilse bile- en kalabalik, en umutlu sairinden kisa sürmüs uzun bir yolculugun tüm konaklari!... Öncü bir dil, sevgiyi bile acitan bir duyarlik ve "bütün mümkünlerin kiyisi"nda yasanan çaresizligin son siginagi:"Uzanip kendi yanaklarimdan...

Altıncı GünBenim söylemek için çırpındığım gecelerde, Siz yoktunuz.

1972' de ilk olarak yayınlanan bu şirler, Mutlu Baba' nin tasavvufyolculuguna gecisini gözler önüneserer.Bu ilk siirler, basan ticari yasaminardindan, ilk esin kaybi ile yaşanan yalnız süreci sonrasi; gelecek olan;yeni, manevi yasamin ilk ipuglarmi sezdirir.

Yalnizlik paylasilmaz..Paylasilsa yalnizlik olmaz.Ince Kapak:

Yarın düzenleyecekler aşklarımızı,Ner'deyse.Huysuzluğumuz ondan.Perdeleri kapatmalı mı?Perdeyse.Yaşamlarımızın, doğumlarımızınTadı kaçmadan..Gökteyse, yerdeyse,Bir şeyse.Çarpık çizdiriyorlar,Karanlık yazdırıyorlar,Canından bezdiriyorlar..Kırgınlığımız ondan.Acı-acı güldürüyorlar..Hırçınlığımız ondan.Ağlamaca karamsarlık tütüyorBuram-buramKonularımızdan..Burukluğumuz ondan.Kısa dizelerle, çağdaş bir içerikle kurduğu, kendine özgü dokunaklı söyleyişiyle bir hayat dersi gibi okunabilecek şiiri genç kuşak okurların her zaman ilgisini çeken, Yalnızlık Paylaşılmaz dendiğinde...

Henüz vakit varken, gülüm,Paris yanıp yıkılmadan,Henüz vakit varken, gülüm,Yüreğim dalındayken henüz,Ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biriVolter Rıhtımı'nda dayayıp seni duvaraÖpmeliyim ağzındanSonra dönüp yüzümüzü Notrdam'aÇiçeğini seyretmeliyiz onun,Birden bana sarılmalısın, gülüm,Korkudan, hayretten, sevinçtenVe de sessiz sessiz ağlamalısın,Yıldızlar da çiselemeliİncecikten bir yağmurla karışarak.

Ikimiz birden sevinebiliriz göge bakalimSu kaçamak isiklardan su seker kamislarindan Bebe dislerinden güneslerden yaban otlarindanDurmadan harcadigim su gözlerimi al kurtarSu aranip duran korkak ellerimi tutBu evleri atla bu evleri de bunlari da Göge bakalim.

Biliyorum sana giden yollar kapalıÜstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beniNe kadar yakın ve arada uçurum;İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi Uyandım uyandım, hep seni düşündümYalnız seni, yalnız senin gözleriniSevda Sözleri, Cemal Süreya’nın öğrencilik yıllarında başlayan ve ölümüne kadar devam eden şiir hayatında yayımladığı tüm...

Bile Masada Su Olmasa Sen Olsan Ben OlsamSoda Şişesi Tütse Alman Birasında BuzlansakBile Alnımızdan Sivilce Yaralarını Evlat EdinsekHuzur Evlerinde GebersekBile Samimiyetime InanmasakIkimiz Inanmasak Eski Kitaplarımıza DeğsekBile Tırnaklarımıza Adam Gibi DavransakMedeniyet Törpüsünde YuvarlansakBile Şifonyerin Adını Kıskansak Böyle Kırsak Kırsak KırsakBunu En Az Üç Defa Daha...

“denizler göğe çarpmadan yürüyorlar gördün mü? gece hırsız asıl, sırtımda hep ağaçların kökleri dehlizlerde sıçanlar, suda kir, gökte martı sormayın ulan artık allahı kim yarattıyürüyorsa ayaklarınız balıklamak üzereelleriniz tek seferde buluyorsa dalgayı köşelerden dönüyorsanız sormayın işte bulut yok ve karşıdan görünüyor şehrin ışığı hele...

“Bir ağaç çiçek açtığında karadaVe yayın balığı inançla sıçrayıpKısmetini yakaladığında havadaGüçlü zayıfı avı yapar sen beniAslan ceylanı kartal sıçanı kaparSaldırıya geçtiğinde hayvanYaralı bırakmaz avınıTüyler dikilmiş, sırt sertleşmişGerilmiş ayaklardaki tüm kaslarDepar. Pençe. Depar. Pençe. Depar.”

Hayat uzun bir yoldur demişti bilge adamGördüm, tecrübe ettim, bir daha anladımAma gördüm ki sınır uzak değil, şöyle bir adımGök kubbenin altında ne tavan var, ne de damGece gündüz peşpeşe bir devran sürer giderGece gündüzü, gündüz geceyi dürer giderİnsan; bir yanı bahar, diğer yanı...

Bir çiçeğin intiharınıDüşleyebilir misin Tanrım?Aklına yatıyor mu,Ona verdiğin toprağı reddedişi?Sen daha çağırmadanO narin gövdesiyle ölüme gidişi?Ölülerimiz diyorum Tanrım,Ölülerimiz,Acaba toprağın altında da şarkılar söylüyor mu?

Her mektup okunacak değil ya İki şey söyleyip gideceğim Alfia Birini anlayacaksın eminim Ötekini belki yıllar sonraHer insan yaşayacak değil Alfia İki ömür vereceğim sanaBirini tüketeceksin eminimÖtekini vermekten vazgeçeceğim sonra

Önceden güneş sarısı olan saçları, şimdi siyahlar... Ona ‘mutsuz kadınlar saçlarını boyar, sen mutsuz musun?’ diye sormak istiyorum, fakat çok geçmeden vazgeçiyorum bundan. Belki de bugün işe gelmeden önce ağlamıştı. Elleriyle yüzünü saklamış, avuçlarının içine ağlamıştı. Belki de bugün her şey bitmişti onun için....

Hayat, bildiğimizi sandığımız şeyleri bize hep yeniden öğretmekle meşguldür; okuduğumuzu sandığımız şiirleri de hep yeniden okutmakla...

"Bir çığlıktı, yüreğime bastırdığım sevgi Tonlarcaydı ağırlığı sinemde Haykırmak istiyordu dilim,Neydi bu hissettiklerim"

Başlar eğik, uzandı kollarGetirip, bir yere bıraktılarToplandı herkes etrafımaBeyaz sarıklı bir adamBir şeyler söyledi kalabalığaSonra, hep birden döndüler benim tarafaEl kol hareketleri sonraYine aldılar eller üstüneGetirdiler bir çukurun başınaMezar diyorlar bunaBir kişi, iki kişi indiBeni de indirdiler çukuraYere yatırıp, tahtaları dizdilerHer tahtayla, ışığımı çaldılarSon...

"Kendidir ne de olsa karlarınİstifasını sundu aydınsızlıkYüzü yok, göründü gecenin astarıDökülmek, sadece tanelere mi hasAldan sen de yumuşak, sessiz yağdığınaO karlarınSözü yok, bekler yeryüzünde buzları"

Böyle ayrılıklar görmedim, acılarla dolu Ölümlerden de beter, kurşun yemiş gibi Böyle sevdalar görmedim, ölesiye tutkulu Tutsaklıktan da beter, bıçak yarası gibi Karanlık sevdalar, zindanlardan da beter Işıksız, zifiriHüzün dolu geceler, dost sevgilerinden uzakta Vatan hasretinden de beterBatar yüreğime, koca koca dikenler gibi Izdırap...

Ömer Akdoğan, 1946 yılında Ankara’nın Balâ ilçesinin Kesikköprü kasabasında doğdu. İlk ve ortaokulu Ankara Yıldırım Beyazıt’ta, liseyi Ankara Etlik Lisesi’nde okudu. Sonrasında, Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme bölümünden mezun oldu.Askerlik çağına kadar hem okuyup hem de ticaretle uğraştı. Askerlikten sonra 1970 yılında Halk Bankası...

Gönül bahçemde açan, yegâne gonca gül... Karşında çaresiz kaldı, ağladı bunca gül.Sana keder yok, sen mesut ol sen anca gül. Ve de beni düşünme...Sen her şeye layıksın ama, Sana ne lâyık bilemiyorum Yeri, göğü, kâinatı aradım, Sana layık olanı bulamıyorum Ne yapsam ne etsem,Ben...

Oğlum…Benden aklında bir şeyler kalırsa yarına Sende anlatırsın beni belki evlatlarına. Resmimi indirirse, sakın kızma karına. Çünkü süreç böyle sürüp gidiyor…İlerde eline geçerse, bu yazdığım yazılar… Okuyunca belki, üzülürsün burnun sızılar… Koyunlar meler ama, pek aldırmaz kuzular… Çünkü süreç, böyle sürüp gidiyor… Duvarda, bir...

Biz tüm seslerini duyamasak da Hayatın da bir melodisi var kendince. İçten içe duyulan, hissi yüreğe işleyen, Siyah beyaz gibi net çoğu zaman… Alacası yok…Hüznü de sevinci de ayrı ahenkte.Gölgesi de ışığı da yan yana, omuz omuza… Hepsi bir ses veriyor ömür denen bu...

Yıldızın içinde iki âşıkYıldıza yazıldı roz altın üzerineYetmiş bir pırlanta süslemişti yıldızıHer gün kalpleri beraber atıyorduYıldıza mührünü basmıştı âşıkBir yüzük, yıldız yıldızÜstünde büyük bir yıldızYıldızın altında iki büyük âşıkGökyüzüne yakınSaklı bir hilalde...

Simyacı, Evliya Çelebi ile tanışır.“Peki şimdi ne olacaktı, ne olması gerekiyordu? Yeni bir pozisyona başvurup kurumsal hayatta mı kalsam? Son üç yıldır bundan da emin değildim. Kurumsal hayattan ilk zamanlar aldığım zevki kaybetmiştim. Yeni bir yön arıyordum kendime, fakat işim rahat ve maaşım güzel...

Orhan Veli’nin “Garip Şiiri” ile çıkışı modern şiirimizin kuruluşunda bir dönemeçtir. Yeni yaşamla gelen bakış/duyarlık alanlarının şiirsel-söz’de yepyeni biçim alışının örneklerini verdi. İlkten okuru şaşırtmak için yazılan şiirler olarak görülse de, aslında Orhan Veli “yeni söz”ün ardından giderek hayatın farklılaşan yanlarına bakmak/düşünmek için okura...

"René Char'ı yaşayan en büyük şairimiz, Gazap ve Muamma'yı da Fransız şiirinin Illuminations'dan ve Alkoller'den bu yana bize verdiği en şaşırtıcı eser kabul ediyorum... Yalnız Kalırlar yayınlandığından itibaren bu bir avuç şiir, şiirimiz üzerinde özgür ve bakir bir rüzgâr estirmeye yetmiştir. 'İşe yaramaz biblolar'...

‘Şiir bir patlamadır’ diyor Filis: Şiirin daha ilk dizesinde insan bir kara deliğe çekilir ve döne-dolana, uzaya-kısala ilerleyerek başka türlü bir gerçekliğe ulaşır.Bu, düşüncenin atomlarına ayrışması, zihnin, sonsuzluğun şimdisinde yepyeni bir oluşa geçmesidir.Kitabın arka kapağındaki Haiku, kitabı eline alan kişiyi ciddiyetle uyarıyor ve diyor...

Bursa şehrim olsan benimŞehre küstün olmam seninBen Pırpırella kuşuyumKoca çınardan tazelenen dal gibiİfadesiyim yeniden dirilmeninDoğmayan çocuğun ölmemesiyimAcı gün göstermemek içinÇifte kaşıkla karıştırıyorumŞeker atmadığım hayatımı

Belirsizlikten dolayıAnlamak cazip gelirİnsanlık halini,Yankıları yakalamaya çalışırlar,Dokunaklı yalnızlıklarıÖpcüklerin ışınımınıVe sonsuz bakışları birbirini süzen,Bilimsel bilgisi olmadan,Köklerine dönüşünRuhumuzun.

“"Taş kanıyor kırık heykelKelle fetişizmi marş eşliğinde büstHalbuki en önemlisiydi göğsündeki heybet”

Şarkılar yazdım sanaSorunlar derinlerdeZaman zaman gerekliŞarkılar yazdım sanaDillere düşenHer konudan sözlerleÇözümler düşleyenŞarkılar yazdım sanaBirlikte yaşayıpAkraba olacaksakDuygu ve ilkelere dayalıŞarkılar yazdım sana

bir sarımlık tütünbir tutam çayır bir uçumluk düş döktüm çantamı hayat güzel yok artık üzecek yerleri amaçsız yürüdüm şükür ateşlendim unuta unuta dinlendim üflendim sönerse söner şu avuç kadar ateş sönsün dedim ne taşıdım ne taşırdım onca yıl gezdirdiğim çantalarıeskittiğim çantalar eskittiğim çantalar içinizde...

Nazmi Ağıl’dan Bangladesh Blues. Şairin Bangladeş’e yaptığı gezinin dizelere yansıması. İngilizce ve Türkçe basımı bir arada. “anlıyorum ki asıl yolculuk daha yola çıkmadan başlar”

Geceleri küçük dozlarda, şiirlerkalbi parçalayanayrık kızları üzendaha da üzen, üzmek için yazılmışilaç kutuları sessizce bölüyorküçük küçük mutluluk parçalarınıoralarda neşe, didem madak, cam kâseler parçalanıyorbunları ancak sen saklayabilirsinkangren eden anılarımuayene için kesilen fişhani arkasına sıkıntıdankısa şiirler yazılan gözyaşları damlalarının üzerine aktığıholokost kâğıtları gibikadın şairlerin kanlarıyla...

“Lustra bir anafor-kitaptır. Pound’un 1913-16 yılları arasında Londra’da yazdığı bu şiirler imgeyle siyaseti, lirizmle konuşmayı, nükteyle hicvi, trubadur şarkılarıyla kübizmi, farklı kültür ve tarihleri birbirine katar, karıştırır; ancak bu anafora tek bir renk veya katman hakim olmadığı gibi, okuyanı dibine çekip boğmak yerine kendi...

Şüphesiz ÇıldırdımSığsaydım AklımaÖlüm olurdu zindanımBen onun oyuncağıİp çözülür elimden alınırdısonsuzKapaksız kalırdı dizkapaklarımSahipsiz dediler yüzüyor gemiVuruldum beş kurşunla o geminin güvertesindeKurşun izi yok yere düşmedi bir damla kanBir bir anlattım ona bilgi alınabilir akşamdan

Bir çöl rüzgârıömrümüz! Akıp giden bir ırmak. Gidengünün, gelecek yarındanbir farkı yokbenim için! Yaratıcı yeteneğini dökmek için rubai kalıbını seçen Ömer Hayyâm,İran edebiyatının büyük şairleri arasında özgün bir yerde durur.O, bir hıçkırığın boğduğu gülümsemeyi gizleyen bir umutsuzdur.Bu çileli ve mutsuz dinginlik onu kolayca ve...

yastığa sinmeyen bir kokuyum, hatırlamıyor beni hiçbir evtütsü yaktığım mağaralar, atımı bağladığım ne ağaç ne bulutçadırımı kurduğum yer bütün uydularda hedef noktasıdereye iniyor kızlar geçip göçtüğüm yerlerde, yıkanıyorlaruzaktan uzağa hazırız ocak tüttürmeye, diyorlarama benim ne bir kapı ne de bir duvak açasım varbu denli...

Yeni ülkeler bulamayacaksın, bulamayacaksın yeni denizler. Hep peşinde, izleyecek durmadan seni kent. Dolaşacaksın aynı sokaklarda. Ve aynı mahallede yaşlanacaksın ve burada, bu aynı evde ağaracak aklaşacak saçların. Hep aynı kente varacaksın. Bir başka kent bekleme sakın, ne bir gemi var, ne de bir yol...

Yarım bir aşk kalır bir yerdeO anımsar öteki unutmuşturGünlüğünüz varsa, nicedir açılmadıDokunmayın düşünün geçmiş soğumuşturSarı sayfalar arasında gülCanı kaçıp kurtulmuşturAçık kapı değildir hayat, yaşlılar bilirBir eşikten aralıktan ne gördüyseniz odur.Hüsnü Arkan, müziğiyle olduğu kadar romanlarıyla da tanınıyor, seviliyor. Müziği eskimiyor, romanları unutulmuyor. Şiirleri ise...

Nadir Göktürk, kendine özgü müziğiyle pek çoğumuzu etkilemiş, şarkılarının çoğu belleğimize kazınmış Ezginin Günlüğü’nün kurucularından, besteleriyle gruba haklı bir şöhret kazandıran ustalardan. Besteci, söz yazarı, müzisyen kimliğiyle pek çok unutulmaza imza atan Nadir Göktürk bu kez bir şiir kitabıyla çıkıyor sevenlerinin karşısına. Kitaptaki şiirlerin...

Mecazdır aslında şu dünya dediğin gönlüm.Bin bir dilekle dövünmene yer yok senin gönlüm.Bırak kadere kendini zamana uy git artık;Dönmez, yazmaz işte sil baştan kalemin gönlüm.İnsanlığın merkezine gönlü koyan Ömer Hayyam’ın hayat felsefesi, aslında dört satırla ne de güzel kendini belli ediyor değil mi? İnsanın...

?Kendimi de diğer insanları da gökyüzüne benzetirim. Başımızı kaldırıp gökyüzüne bakınca bazı vakitler mavinin yerini gri, güneşin yerini bulut alabilir. İnsan da öyle değil midir? Duygu durumu ve ruh hâli sürekli değişir. Sevinir, kahkahalarla güler, hıçkıra hıçkıra ağlar, hüzünlenir, dertlenir, bir bakarsınız türkü söyler....

İstanbul`u dinliyorum, gözlerim kapalıÖnce hafiften bir rüzgar esiyor;Yavaş yavaş sallanıyorYapraklar, ağaçlarda;Uzaklarda, çok uzaklarda,Sucuların hiç durmayan çıngıraklarıİstanbul`u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul`u dinliyorum, gözlerim kapalı;Kuşlar geçiyor, derken;Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.Ağlar çekiliyor dalyanlarda;Bir kadının suya değiyor ayakları;İstanbul`u dinliyorum, gözlerim kapalı.İstanbul`u dinliyorum, gözlerim kapalı;Serin serin KapalıçarşıCıvıl cıvıl MahmutpaşaGüvercin...