Su yandı ateşin közünde , ruhum da yandı. Aşk ölüm idi İbrahimî bir alemde gülce uyandı. Alev,köz ve kül kardeşti bir babadan Babaları ateşti ve üçü de kalleşti. Suya dokunmadan önce !

Zelal keçeke pir baş e Sibe evar xwe ra dimeşe Emre we çare nebüye şeş e Li dinyaye xwe ra dike temaşe Zelal her roj diçe dibistane Derse digre ji Gulistane Pir dicemide ji zivistane Digere dibe pelava min kane Her roj pirtüka dixwine...

Her seyin gelip geçtigi bu dünyada elimizde kalan, arkada biraktigimiz seylerin hiç denilecek kadar az oldugunu bilmek ne kadar üzücü degil mi? Tutkuyla kavrulup gecelerce uykusuz kaldigimiz asklarimiz bile gelip geçiyor. Peki, hiç mi bir sey kalmiyor, bizden geriye? Kaliyor elbette! Sarkilar, siirler… Tarihi...

Burhanettin Kaya’nin ilk siir kitabi...Cografyam Sigar mi Atlaslara kitabinda, Dr. Burhanettin Kaya’nin 1989-2014 yillari arasinda yazmis oldugu 44 siir yer aliyor. Kaya, “Cografyam Sigar mi Atlaslara” ve “Aska ve Ayriliga Dair” basliklarinda toplanan siirlerinin her dizesinde okuyucuya ayri bir öykü anlatiyor. Imge yogun siirlerinde...

Ben bu yürek yanginini bir gülüse takas ettimbir kedi sirnasir parmak uçlarinave hayat yeniden baslar.hepsi bu kadar… Mülkiyete inanmaz Allah’a inanir. Çay hukukunu devletin hukukundan üstün gören akli yüzünden akilsiz sayilmaktan sikayet etmeyi düsünmemistir. Hayatin kosusturmasina ayak uydurmayi reddetme telasi yüzünden yasamayi unuttugu zamanlar olmustur....

Şairim çağrısı dostşuğa, aşka, yaşama…“Bir gece habersiz gel bize / Öyle yorgunum ki hiç sorma / Sen halimden anlarsın” diyor Cahit Külebi Dost şiirinde.“Ama ben en çok şeyi / En kısa zamanda sana söyledim. / Yalnız sana” diyen Özdemir Asaf’ı yüreğimizde hissediyoruz. Hem bu...

Duydum sesiniBallar balını buldum kovanım yağma olsunDizesinde Yunus'un.Duydum ta uzaklardanGülbanklardaMehteranlardaSeyyid Onbaşının bismillahındaVe duydum on beşinde temmuzunSalanın sedasındaIşıltını gördüm sahradaSu başlarındaYavuz'un kılıcındaDinleniyordunAl kanlara boyanmışBir sancak tutuyordunGördüm haçlı uşaklarına karşıOn beşinde temmuzunDestanlar yazıyordun

Tam 2600 şehir var şimdi ellerimde,Hazırlıyorum kendimi, her an gidebilecek bir biçimde,Sonra son hızla duruyorum seninle,2599 şehir yıkılıyor özleminle,Birinde sen varmışsın,Ben yokum hiçbirinde.

Uçsuz bucaksız çölde, dipsiz kuyu gözlerim,Bir rüzgâr fısıldasa kum taneler düşüyor.Gaye gitmek olunca zannetme ki özlerim,Gündüz yanan bu çölde, gece zaman üşüyor.

Bülbül gül ile gül bahar ile bütünleşir, tam olur GÜLBAHAR müellifinin duygu, el emeği ve göz nurunun uzun zaman neticesinde vücuda gelmiş halidir. Kimi beşeri aşk olmuş kaleminden dökülen şairin, kimi vatan aşkı, kimisi de Allah aşkı. Her birinde ayrı bir âleme yolculuk yapmak,...

Kar taneleri okşuyor tenini usulca gözlerimden geceninYüreğim hala bahara sevdalı, tutundum ışığına gözlerininAlışamadım sensiz kaderime, sıcaklığına karışmak istiyorNergis kokunda savrulmak delice ruhum, ellerim, bedenim

Güzel Gölgelik dünya sonlu, kalbim kederlibirçok sorumun cevabını hâlâ bilmiyorumiçimi yakan bunca şeyin durgunluğuylahüsnü zanlarımın altında gölgeleniyorum ağlamasam anlayamayacağım şeyler varhakikati belki de hüzünden dileniyorumburuk geçen yılların yorgunluğuylakendi ağacımın altında gölgeleniyorum taşıdığımız ruh Allah'tan, subhanallah!çoktandır sonsuzlukla ilgileniyorumolup bitenlere hayretin şaşkınlığıylasade inancımın altında gölgeleniyorum

Peşinen söyleyeyim: Bu bir şiir değildir bu birKatarsis: 39,5 yıl önceki hâliyle de konuşabilinniş insan 40 yaşında tamam.Bir Dosta Sarılırken: Beni iki kere öldürdüler bu İkincisi değildi.Kabasakal: Artık buraya gömülmek istemiyorum. Gömülmek istiyor muyum onu da bilmiyorum.Kitabe-i Seng-i Mezar: Bu dünya o dünya da...

Kim bilir belki de, Bezm-i Elest’teki “Elestü bi-Rabbiküm” (Ben sizin Rabbiniz değil miyim!) hitâbına, “Belâ” (Evet, Sen bizim Rabbimizsin!) diyen büyülenmiş hayret, iştiyâk ve hasret nidâlarının içinde bir yerlerdedir “şiir” ve gerçek şairde aşkınlaşırken şerirde şaşkınlaşır. Bam telini yakalar, “Hah!” dedirtir, “Ah!” dedirtir...Şiire pek...

hangi dağın ardındadır at sırtında gidilen yolhangi denizlere ulaşıp saklayacaktır bir ölüyü ferman çığlıklarında sözcükleri buluşturup tebdil-i hanlarda sabahlayan yolcularmasalları vardı, kanadı kırık, gri bir ölümdü bekleşirdi anneler, ağızlarında çürüyen ağıtlarbabalar yas tutardı kara gölgesinde tarihin ve kara gömleğine sarardı acıyı yoksulkaç kervan gördüm...

Çocuksu bir yanım vardır. Gördüğüm her hüzünlü insan karesinde boğazım düğümlenir, gözlerim dolar ve avazım çıktığı kadar ağlamak isterim. Çocuksu yanımdan gelen vicdanımın bu sesini dinlerken rüya sahillerine vurur duygularım. Gözyaşlarım kimsesiz sahillerde açan bir çiçek olur. Sevgili kokan kimsesizler ülkesinin bu gözyaşı çiçekleri...

deli düşüncem kopuk düğme dik beni olmayan gözlerinebağışla kimsen değilim biliyorumama sarı saçlarına efkârı dolduran bakışların tanıktır yakınlığımızahayrete düşüren elyazması bir ilişki buokumaya çalıştıkça karışan düğüm misalisessizliği yaşama pay ettiğimiz sıcaklıkdağların eflatun bulutlarına yol açan ıslak şiiri yazgıma bıraktığın gün acının üzüm bağlarıyla tanıştımkendimi...

Doğuş çarkının dışına çıkanAsla çiçek açamayacak bir bitkiyim''Yoldan çıkmış bir kaltaksın''Hayır ben bir duraksamayımGölün içine uzanmışDurgun suda saklanmışGürültüyü bastırmak içinÇürüme sürecinde dolaşıyorYokuşlardan iterken ilişkileriYansıyı yok ettiğini sanıyorTeslim olmaya hazır amaTeslim edecek neyi var?

Dertler tohum olmuş, ömrüm bir tarlaHer bahar yeşerir, sen ektin diye. Sanki kızgın çölde, yeşil bir vaha Çatlak dudağıma, su verdin diye .Keşan yaptın yollarımı, sürüttünGün görmedim, hayatımı çürüttünKatlanmış derdime, yeni dert kattın Boş kalmış elime, el verdin diyeBir taş gibi düştüm uçurumlardanSonu kötü...

Gökten inen yağmurlaGözlerimden süzülen gözyaşlarıma karıştın bak.Hanginiz gözyaşım, hanginiz yağmur?Süzülürsünüz yanaklarımdan.Korkarım düşürmeye sizi toprağa.Toprağınız ben oldum veYokluğunda gözyaşlarımdan,Bir okyanus biriktirdim gözlerimde Süreyya!

İri, vahşi, kırmızı bir gelincik gibiydin.Baharın bahar olduğu kırlarda.Çiçekler, dağlar henüz eskimemişti.Badem gözlü, ay yüzlü gülüm.Anılarım örümcek bağlamamıştı daha.Bir yıldız kaymamıştı daha içimden.Bir gün ansızın, geceden ışık kaydı.Ve yıldızlarda asılı kaldı uçurtmam.

Neden Hz. Aşk…?Bence (Hz.) kelimesini en çok Aşk Hak ediyor. Çünkü Aşk kime gelmişse, kime değmişse onu Hazret etmiş. Zaten Aşkın kendisi başlı başına ilahi yüce ve kutsal değil mi?Bir de sadece Aşkın dili, dini, ırkı yok. Bu yüzden Aşk herkese ama herkese Evrensel...

Gittin sen,Ayaklarımızın toprağa değdiği yerler,Yalnız bana kaldı.Dans etti kırmızı şalım…Çiçekli elbisemi hiç çıkartmadım veAllah’a hep inandım…

Biraz sev beniHani kumaşı dikiyorsun yaVe ellerinde örgü eksik olmuyor yaÖyle sev birazSenin ellerinde örgüEksik olmadığı gibiBenim kalbimde deSen eksik olmuyorsunBir ağaca yazabilirim adınıYa da toprağaBir kişiye anlatabilirim aşkınıYada boşluğaBir mendile sarabilirim saçınıYa da sayfayaBir fanusa akıtabilirim gözyaşlarınıYa da avuçlarınaEllerine çiçekler verdimGözlerine kalbimiYanaklarına sıcaklık...

Hayatın rengi senmişsin,Bütün dünyam sana boyalı.Mavi yokmuş mesela gökyüzüm sen rengi,Yeşili unuttum sana boyalı.Bir yüreğe sen rengi bu kadar mı yakışır?Şehirleri boyuyorum sana, sen rengi tebessümümle.Martılar uçuşurken sen rengi gökyüzündeIlık bir rügzar eser meltemde sen rengi, kanatlları doldururken.Sen rengi bir yağmur yağar sonra,Her sen...

Sesi seher yeli gibi okşuyor ruhuOsman yiğit, mert, yakışıklı Telli Senem’i görür görmezCoşkun akan Hurman suyu durulmuş,Bu güzellik sana Hak’tan verilmiş,Sırma saçlar ak gerdana serilmiş,Telli turna gibi başın sevdiğim.Obanın çadırları söküldü, Telli Senem’in de yüreği Oba dağları, ovaları aşa aşa bilinmez bir diyara yol...

KalemimSadık arkadaşım, samimi dostum,Dert ve düşüncemi yazan kalemim.Seninle avundum, seninle sustum;Fikir haritamı çizen kalemim.Ahmet Süreyya Durna

Ahmet Kaya’yla kurşun gibi mavzer gibi patlayıp gitmek miMüslüm babayla çünkü sen geceme yıldız oldun deyip kalmak mı sevmek bir gülümseyişin kalbinde yarattığın hissive göğsünde sıkışan nefesiiçinde uçuşan kelebeklerin sebebi gibi zehrinin intikalinde yok olmak mı sevmekyüreğinin kocaman kaplamak ve sığmamak mı dünyaya katkısız...

"Fırtınaya yüklediğim sırrımı,Tarlaya ektiğim bereket tanemi,Kuşlara yem diye bıraktığım buğdayımı,Küskün kaldığım hatıralarımı,Selamsız geçtiğim komşularımı,alıp çıktım yola."

Şiir, kelimelerin şairin dilinde dans etmesidir. Şiir, sözün sanata dönüşmesidir. Şiir, şairin iç dünyasının sanatsal kelimelerle dışa yansımasıdır. Şiir, lisanın mucizevi bir şekilde farklı terennümlerle kendini belli etmesidir. Şiir; gönüllere ve ruhlara hitapla insanın farklı mecralarda gezintiye çıkmasıdır.Şair Abdulkadir Doğan’ın “Tecelli Ettin Suya” adıyla...

eski evimin oralarda bütün ağaçlar güneşe âşıktı her akşam durmadan anlatırlardıkaranlıkta oturur dinlerdimne muazzamdı aşklarıyaz meltemleri okşardı başımı,tren raylarını, ağaçları hep beraber uyuklardıkonlar bana sorduğundavar mı kalbinde bire diyesusardımhemen anlarlardısen vardın

Siz farkında değil misiniz ben ölüyorum.Zarifoğlu`nun satırlarından aldım darbelerimi,Kısakürek’in sözleri ile vuruldu beynim,Karakoç`un Monaroza`sız geçirdiği gecelerde buldum beni,Pakdil`in Kudüs’e olan sevdası hançer vurdu kalbime

Nurullah Ataç bir denemesinde, “Hastalıkta ağrıları dindiren en iyi ilaç şiirmiş, boyuna şiir okuyorum” demişti.Vildan güzel de bu kitabında, 2020 yılında tüm dünyayı alt üst eden, tüm değerleri sorgulatan büyük salgın günlerinde şiir dostlarıyla köprüler kuruyor. Kimi zaman şairden şaire, kimi zaman şiirden şiire...

Manfred Engel’e göre, Rilke, bu şiirlerde duyargasını artık kendi iç derinliklerinden fazla, dış dünyanın düzeyine yöneltmektedir. Özelikle ikinci basımla yaratısında orta süreci açan Rilke, bu şiirlerde şeylere daha yoğun ve dikkatli bakarak, yeni anlamlar kazandırıyor. Bunun için şiirsel Ben, evin koruyucu dört duvarlarından dışarıya...

“Yaz alazı geçip ince ince/ve gece gündüz dinmeyen gürbüz yağmuru,/ayağının çamuruyla çıkıp gelin ce güz,/kırk yıldır ellenmeyen kırık kiremitler/arasından dolaşıp, şıp şıp damlayınca su tavan dan,/Van Gölü’ne dönünce ev ve küçük oğlu/giderek kendini gerçek bir ördek,/kalan ahali ise birer inci kefali sanmaya başlayınca/ancak ayaklanmış...

Asker ve şair Wilfred Owen’ın Savaş Şiirleri, asker ve şair Tamer Gülbek’in duru Türkçesiyle tam yüz yıl sonra dilimize kazandırılıyor. Birinci Dünya Savaşı edebiyatının en önemli isimlerinden biri olan Owen (1893-1918), savaşta İngiltere adına teğmen rütbesiyle görev yapmış ve savaşın bitmesine çok kısa bir...

Dünya edebiyatının büyük ismi William Wordsworth’ün (1770-1850) doğumunun 250. yıldönümü bütün edebiyat çevrelerinde yeni çalışmalar eşliğinde kutlanırken, VakıfBank Kültür Yayınları, usta çevirmen Nazmi Ağıl’ın şairin şiirlerinden yaptığı seçkiyle Türkçedeki literatüre değerli bir katkı sunuyor. Sanayi Devriminin ve siyasi devrimlerin ortaya çıkardığı toplumsal çalkantılar karşısında...

İngiliz Romantizminin William Blake, William Wordsworth ve Lord Byron ile birlikte en değerli temsilcilerinden olan Percy Bysshe Shelley (1792-1822), kısa ve trajik yaşamına birbirinden değerli eserler sığdırırken, İngiliz ve Alman Romantizminin temalarının yanı sıra Antik Yunan ve Yakındoğu’nun kültürel birikiminden de yararlanmıştır. Yumuşak huyluluğu...

On dokuzuncu yüzyıl Amerikan edebiyatının en saygın ve popüler şairlerinden biri olarak kabul edilen Henry Wadsworth Longfellow (1807-1882), bu kitapla birlikte ilk kez Türk okuruyla buluşuyor.Yayınlandığında büyük ilgi gören ve Longfellow’un uzun edebi serüveninin en değerli ürünlerinden biri olan Kölelik Şiirleri, şairin içinde yaşadığı...

İngiliz edebiyatının Shakespeare ve Marlowe’la birlikte üç büyük kurucusundan biri kabul edilen Sir Philip Sidney (1554-1586), adeta on altıncı yüzyıl İngiltere’sinin asker, diplomat ve sanatçı kavramlarının vücut bulmuş hali… Henüz otuz iki yaşında bir savaş sırasında ölen bu süvari subayı, Astrophil ile Stella (Yıldız...

Alfred Lord Tennyson nihayet Tu¨rkçede! 19. yu¨zyıl İngiliz şiirinin en önemli isimlerinden biri olan Sir Alfred Tennyson, nam-ı diğer Lord Tennyson, Victoria Çağının Britanya edebiyatının köşetaşlarından biri olan Enoch Arden (1864) adlı eseriyle, yaklaşık yu¨z elli yıl sonra Tu¨rkiye’deki okurlarını selamlıyor. ‘Kraliyet Şairi’ unvanına...

Çok ağlarsam,Sızın geçerse,Bunu söylerse doktorlar,Al gözlerimi yerinden sök.Ben kör kalayım,Sana ağlasınlar durmadan...

yıllar içinde kaybolup gittimsordum herkese ben kimimtanrıya kendimi feda ettimyorgun yıllarımı geri veriniçimde saklı hüzzam mevsimiattığım adımların adı kederçizemedim yorgun yılların resminideğdirdiğim her fırça derbederşehirler dolusu yalnızlık içindeyimkarşımda garip bir tualçizdiğim resimlerde içliyimresimlerden çek çıkart beni alruhuma sarılmış sarmaşık gibi kederboyumdan büyük bir yalnızlık...