Böylesine gri bir sekildeKargalarin esligindeBu kadar yolu nasil geldik ?Sormadik hiç,Ne kadar kaldi, ne kadarini teptik ?O siyah-beyazligi hiç görmedikZaten baka baka gözlerimizi kör ettik !Iste yüreginde açilmis koca bir gedikGittigin o yol ayriminda bekler halaBiraktigin bu iflah olmaz romantik !  

Onlardir düsmanin gözündehain lanetli seytanonlardir ak mesedeölüm fermanlari ile sallananonlardir namlularin ucundakanli çiplak duvarlarda asilanonlardir gerçegi düsle yoguranonlardir geceden büyük atlaronlardir yollardadüsçü karincalar

“Birikti…Biriktikçe akarsuya yol aldiAkarsu denizeDeniz okyanusa kavustuOkyanus ise maviye dönüstüBir düstü bu, gizledigi yalnizligimda…Düsüm gerçek oldu‘Kuytuda ki düslerim’de…”

Hep görmek isterdim O’nu Hep düşlerdim O’nu Gördüm O’nu Gördüm ki O, o değil

Bu kitap 15 yaşındaki sevgili torunum, güzeller güzeli SERA’nın pırıltılı zekasını ve temiz duygularını yansıtan şiirlerinin bir demetidir.Sera, altı yaşından beri İngilizce okumuş ve halen İngiltere’de Oxford High School’da eğitimine devam etmektedir. Buna rağmen bu ilk şiirlerini güzel Türkçemizle yazması her türlü övgünün ötesindedir....

Şair Mehmet Sait Geçkil’in “Üç Aşk Sê Evîn” adlı şiir çalışması 53 şiiri kapsamaktadır. Şair bu ilk şiir kitabını temelde barış ve kardeşlik ruhuna uygun olarak iki dilde yazmıştır. Şimdiye kadar çıkan diğer şiir kitaplarından farklı olup içinde üç aşkı barındırır. Yani Memleket Aşkı,...

Şiirin ham maddesi, hüzündür, yokluktur, fakirliktir.Fakirlik, sefillik değil, hiçbir şey olmaması değil, ihtiyaç duymamaktır.Hüzün, kaynağı bakımından kederden ayrılır. Somut acılar kedere vesile olduğu halde, hüzün zafiyetini, muhtaçlığını, yalnızlığını anlama ve O’na sığınma isteğinin yoğunlaşmış hali. Arıdır, saftır, naif ve zariftir.Şair hüznüyle, Makam-ı Âli’nin teslimiyet...

Alınacaklar listesi yaptım bugünBir ada, iki palmiyeGüzel bir çerçeve Yarım çıkan resmin için, hani güldüğünSaç düzleştirici, vanilyalı duş jeliUzun bir yürüyüş yolu, biraz kahveHa unutmadanBir de kapı alalımVurup çıkınca şöyle güm diye ses çıkaran

Zaman; Kendisine saygi duyani saygin yapar, Kendisini degerlendireni, degerli. Kendisine önem vereni, önemli yapar, Ölümsüz yapar, onu öldürmeyeni. Kendisini bosa harcamayani, Bosa harcatmaz, Zayi etmez asla, kendisini zayi etmeyeni.

Bir gözyaşının hüznünü yok edecek en iyi şey ardından gelecek bir tebessümdür. Genelde gözyaşını takip eder tebessüm. Halil Cibran'ın 1914'te yayınlanan eserinde gözyaşı ve tebessümün kardeşliği öyküler ve şiirlerle anlatılıyor.Beni bu beyaz kefenin içinden çıkarın ve bana,Yasemin ve leylak yaprakları giydirin;Bedenimi fildişi sandukadan çıkarın...

Bir zamanlar hayaller vardı,artık gerçekler var.Her genç kızın bir hayali vardır. Jacks’in hayali mükemmel bir kariyer elde etmek ve âşık olduğu adamla dünyayı gezmekti. Ama hayatın onun için farklı planları vardı. Artık bir anne, bir eş ve hasta annesine bakmakla yükümlü bir evlattı. Hiç...

Sevgili babacığım ne çok şiir yazmadın Uyanmasın acılar, düşler ürkmesin diye Ben ki hayattan düştüm, kime çektimse böyle Gelmeseydim dünyaya o kadar kırılmazdım Bu yüzden seviyorum her şeyi ölesiye

uyandığımda uyandırılacak biri kalmamıştıbalık tutan çocukların hiçbirinin oltasında yoktumbir görünüp bir kaçan gözlerbildik değil bildik değil bu yol göğe dayamış sırtını

Ne hayatla pişti oldum ben ne eküri ne yaşadımfifty fifty kelimelerime karşılık bulamadımüzgünlüğüm ondandır meğer eli sopalı biröğretmenmiş benim acı diye bildiğim meğerbabanın daraltılmış ömrünü giymek oğullarınkaderiŞimdi sana birkaç numara daha büyük bir hayatyani tavsiye etmek istiyorum, ölünce de giyersinister yeni bir yer edin...

kendi başını döndürür değirmenöğüttüğü sudur, senden avucunu ister dudağını değil

Söylenmis sözler geliyor aklima bir savasSarkisi kanadina asilmaktan yipranmisAnne bahçeye kapi çizmekten usanmiyorHer gün anneler bahçelere kapilar çiziyorHer sey duraganBöyle de iyi(Tanitim Bülteninden)

Benim adım rahat makineçek defterleri ve kredi kartları cebindetek bir çark giremeyecekbu cıvata boşluğundan içeriye

Ister düslerine dal denizin, ister selvi gölgelerine! Ölümün kiyisina çikmis kurbanlik koyun gibi! Boyun agrilari çekmek istemiyorsan, boynunu selvi gibi dogrultacaksin. Ellerini çam gibi açacak, yüregini selvi gibi derleyip toplayacaksin! Acinin açtigi gözler seni anlayacaktir(Tanitim Bülteninden)

Şiir; sanatların zirvesi, şairler de sanatın sultanlarıdır. Enva-i çeşit mücevherler üreten dil sarrafıdır şairler.Mûsikî dilini inşa ederken şair, sadece sevdanın çığlığını ve dertlerden aldığı hazzı kelimelere dökmez. Yaradılışın sırrının peşinde koşan ve hayret duygusu zirvede, tefekkür sancaktarıdırlar. Mehmet Emin Yurdakul, şairleri haykırmayan milletleri öksüz...

Geceyse uyuBebekse sevKapiysa açUzaksa kosSiyahsa bakHuzursa dur Dogruysa kalAciysa bilRüyaysa duy Siirse.. Siirse sus.

“Gülü Tefsir Ediyor Şimdi Aklımda Göğeren Diken” Faris Kuseyri’nin, Ortadoğu kültürünü kaynak edinen, yetiştiği toprakların mitolojisini kişisel serüveni içinde harmanlayan mensur şiirlerden oluşan Orontes Mensurları kitabı 2014 yılında yayımlanmış, edebiyat çevrelerinin yakın ilgisine konu olmuştu. Faris Kuseyri, Refik Durbaş’ın “Üzerinde uzun uzun çalışılmış, mimarisi...

Bir şair gördüm, seslenirken bir zambağa, ‘siz’ diyordu. Kederin Doğusu & Suyun Ayak Sesi’nde gökyüzünden, yurdundan, bitkilerden, şehirlerden, insanlardan, kuşlardan, çiçeklerden, acılardan, kederden, sevinçten, bilgelikten, aşktan, inançtan, yoksunluktan, yaşamdan, ölümden şiir devşiren bir şairin sesi duyulur. İran’dan taşarak yakın komşulardan uzak kıtalara dek yayılan...

Uzun yoldan gelmişsinAzıcık bulut azıcık kuşOtur ısınsın yüreğinİçinde söz buz tutmuşKan kurumuş dudağındaGece ıslak karanlık zorYürüyor tohuma toprakSu yatağına yürüyorKaçak yolcusu dünyanınSürgünün kırılgan sesiDenizin taşıdığı kumRüzgârın usul ezgisiUzun yoldan gelmişsinHeybende kızıl güllerBen kuşları oyalarımSen yağmuru tut yeter.

Denizin üstü gemidümeninde dolunaygeminin altı denizambarı dolu mülteciAy çalındı gecedenDenizin üstü karanlıkbeşi bebek, yetmiş çocukkaranlığın altı dehlizarkadaşları bir kara balıkAy çalındı gemidenDenizin üstü soğuksınırı dikenli teldenizin altı oyukalın yazıları ecel

Geçmek gerek,Rüzgâr sesi geliyor, geçmek gerek.Ve ben yolcuyum, ey daimî rüzgârlar!Götürün beni yaprakların oluşum enginliğineKavuşturun beni suların tuzlu çocukluğunaVe ayakkabılarımı üzüm bedeninin gelişimine dekDoldurun tevazûnun güzellik kımıltısıylaDakikalarımı tekrar eden güvercinlere dekZirveye çıkarın içgüdünün beyaz gökyüzündeVe varlığımın gerçekleşmesini ağacın kenarındaKaybolmuş temiz bir ilişkiye dönüştürünVe yalnızlığın...

‘‘Gözlerinin sınırsız mehtabında yine bu geceyıldızlar yağıyor şiirimekâğıtların çöl kışındaki aklığı üzerine.Ve ellerim kıvılcımları oya gibi ince ince işliyor.Çünkü ateşten bir gömlektir benim şiirim ;yalnızca aşk ateşinin gölgesine sığınanve de herkes gibi aşk ateşidirbeni de yakıp kavuran.’’

“Fırtınalarımızdan çekil ey bilge kişi!Bu imparatorluk ki tehlikeli sularda, Yol alıyor, ne dümeni var ne pusulasıSen sakın aldanma, sen sakın kanma ona!Bu gemi senin için bir aralık ayında,Bir balıkçının kurutmak için ağlarını Gerdiği odasının en ücra köşesinden, Uğursuz bir gürültüyle gece karanlıkta, Ürperen ve...

Sevmiyorum dememden bileceksin sevdiğimi,yaşamın iki yüzü olmasından gelir bu,söz bir kanattır sessizlikten gelen,soğuk değil midir ateşin bir yarısıSeviyorum işte, başlasın diye seni sevmek,ersin diye nihayete,dahası hiç vazgeçmeyeyim diye:Henüz sevdim diyemem bu yüzden de.Elimde iki anahtar tutuyorum sanki;biri sevmek seni, öbürü sevmemek,biri mutluluk, mutsuzluk; bir...

Seheryeli çik daglaraGünes topla benim içinHaber ilet dört diyaraGünes topla benim içinUmutlarin arasindanKirpiklerin karasindanDöste biçak yarasindanGünes topla benim içinYazdan kistan ilkbahardanMahpuslarda dört duvardanDoludizgin sevdalardanGünes topla benim içinSeheryeli yar gözündenHavadaki kus izindenGeceleyin gökyüzündenGünes topla benim için

“Parmaginin ucuyla arkaya attiginsaçlarinin sonbaharina düstümelimi tut, yalnizligimi oksagözünün izi kalsin gözümde…Aynadaki sûretine sar beniGamzende açan kir çiçegiüzerinde idi acilarimsen rengini kokladinben kokusunun rengini…Sonbahar aksamina sar beniSeni hangi ömrümle sevdigimibir güz yagmurlari bildibir de saçlarina düsen sonbaharkahve falina resmini kim çizdi?Üsüdüm yagmuruna sar beniHasretime...

Dağılan köpüklerin ardından durgunlaşan suGecenin hiç yaşanmamış bir yanındaSeni sevmekle yorgun beyazSeni sevmekle çoğalmış aydınlıkSisler basmadan denizleri dönüyoruzO dağ duruşlu korkumuzla karanlıktaYanıp – sönen şehrin ışıklarına karşıSonsuz ince bir yağmur yağıyoruzDenizleri uzak kıyılarda açan çiçek

Büyümek diyorlar,Önce isligini aliyorlar dudaklarindan.Kahkaha ayip diyorlar,Diyorlar ki hiçkirarak aglama...Gözyasini sessizce akit,Hayallerine imkânsiz diyorlar...Umutlarini çaliyorlar.Iste; büyümek diyorlar.Yasam savasinda kaybolmaya...(Tanitim Bülteninden)

Bir sözcük bir sözcügü yakaladigi zaman bu an'i çok uzun zamandir imge diye adlandiriyoruz, bu yakalamadan bir siir çikarmaya da çok alismisiz. Peki ya yakalayamazsa? Kovalayan sözcük öndeki sözcügü yakalayamaz ama aradaki mesafeyi de bir türlü kapatmazsa buna ne diyecegiz? "Sürün cem e", enerjisini...

Ezra Pound'un Imgeciligin manifestosunu açikladigi üç maddesinden ikincisi söyleydi: Sunusa katkisi olmayan tek bir sözcügün bile kullanilmamasi.

Elinizdeki kitapta, son iki eseri olan Tevellodî Dîger (Bir Baska Dogus) ile Îmân Beyâverîm be Âgâz-i Fasl-i Serd (Inanalim Soguk Mevsimin Baslangicina) adli eserlerinden seçmeler yapilmis ve siirler Türkçeye çevrilirken özgünlügünün bozulmamasina özen gösterilerek Farsça metinleri ile birlikte verilmistir.

Kayser Eminpur, Ask Dilinin Grameri adli son siir kitabi, Iran’da defalarca basildi ve 2009 yilinda “yilin kitabi” seçildi.Eser Türkçeye çevrilirken, özgünlügünün bozulmamasina özen gösterilmis ve siirlerin Farsça metinleri de verilmistir.

“(…) Halkim ben, parmakla sayilmayanSesimde piril piril bir güç varKaranlikta boy atmayaSessizligi açmaya yarayanÖlü, yigit, gölge ve buz, ne varsaTohuma dururlar yenidenVe halk, topraga gömülüTohuma durur bir yerdeBugday nasil filizini sürer deÇikarsa topragin üstüneGüzelim kirmizi elleriyleSessizligi burgu gibi deler deBiz halkiz,Yeniden dogariz ölümlerle”

“Istemiyor gelmeyi gece, ne sen gelesin ne de ben gidebileyim diye. Ama ben gidecegim sakaklarimi parçalasalar da akrepten günesler. Ama sen geleceksin tuz yagmurlarinda yanmis dilinle. Istemiyor gelmeyi gün, ne sen gelesin ne de ben gideyim diye. Ama ben gidecegim örselenmis karanfilimi kurbagalara birakip....

“Onlar ki aydinlik üzreecel topraginaumutektiler. Ay dolandi vay deli gönlüm Ölüm sasirdi menzilini Onlar ki karanlik üzrekorku mazgalinazulümserdiler. Ay dolandi vay deli gönlüm Ölüm sasirdi menzilini Onlar ki cehennem üzreyürektencennetsüzdüler. Ay dolandi vay deli gönlüm Ölüm sasirdi menzilini”

Greco'nun bulutları yığılmış odamasüpürüyorum elimin tersiylegüneş yalımları kalıyor yalnızcagökyüzüne bağdaş kurupak tülden yayla dumanını seriyorum yeryüzüneeğilip, düşen oyuncağını uzatıyorum bir çocuğaıtırlar, hanımelleri, gelincikler(işte saydırtma bana)birtakım çiçekler dolduruyorum damarlarımaPromethéus, sen bekliyordun ölümüyeniden doğmak içinbizse her gün yoğuruyoruz kendimizi doğurmak için sevdayı yenidensancısı elde, sevda yok...

elim sanata düser ustadilim küfre, yüregim aciyaölüm hep banabana mi düser usta? sevda ne yana düser ustahicran ne yanayalnizlik hep banabana mi düser usta? gurbet ne yana düser ustasila ne yanahasret hep banabana mi düser usta?

Deneysel siirin önde gelen sairlerinden Murat üstübal'in merakla beklenen kitabi,Teknokriptler... Tüm nüshalari numaralandirilmistir...Murat Üstübal dil kazisini sürdürüyor. Sözcügün tam anlamiyla siki, simsiki siirlerle çikiyor okurun karsisina. Siirlerinde okurun yadirgadigi ne varsa, tümünün üstünde israrla durarak özgünlügünü kuruyor sair. Sözcükleri yerinden oynatiyor, sözcükleri ve sözdizimini...

'Rüzgâr ati', samanlarin zaman ve mekân içinde yolculuga çikmalarini, görünenlerin ardindaki gerçekleri görebilmelerini saglayan bir enerjidir. Ersan Erçelik, bu yeni kitabiyla okuru, siirin rüzgâr atini sürerek farkli bir evrende yolculuga davet ediyor."Börtü böceklerle, ah yasli Samansürdük bir ömür o rüzgâr tayiniucu bucagi yok kalbimizin,...

"Halit Asim bizim ilk surréalist sairimizdir."-Arif Damar-"Bu siir, vehmin siiridir ve cumhuriyet dönemi edebiyati içerisinde en kesif, en siddetli ve en güzel biçimini Halit Asim'in siirinde bulmaktadir."-Kemal Durmaz-"Doga'ya o güne kadar bakilmamis bir ruh haliyle yaklasmisti siiri. Süphecilik ön plana çikmis. Vehim had safhalarda...

Parçaların tarihi dünyayı ararken başladı. Yükü taşıyamayandan almak için yeni aletler icat ettik. Bütün görevini tamamlamıştı. Doğanın ya da üretimin yanlışlarını düzeltmemiz gerekiyordu.Devam için otlar kadar yetenekli olsaydık, kesmek yerine kırılmanın kıymetinde kalırdık.

“Sofralarımız boylu boyunca muhabbet, geceler bize hep kısa ve yıldızlar yeryüzüne alabildiğine yakındı; ışıkları ayaklarımızın altında pür bir denizin sakin dalgaları gibi boylu boyunca süzülürdü yıldızlardan yere. Hiçbir gece karanlık değildi şimdiki kadar. Yüreğimizin ışıkları sönmemişti. Bir narı elinizle böldüğünüzde, içinde yan yana dizilmiş...